CHATEAU WARFUSEÉ |
Het Chateau de Warfusée is gelegen in Saint-Georges-sur-Meuse, in de Belgische provincie Luik. De huidige gebouwen zijn in de achttiende eeuw opgetrokken. De belangrijke heerlijkheid Warfusée speelde een voorname rol in Haspengouw en in het Prinsbisschopsdom Luik in de late middeleeuwen. Charles Nicolas Alexandre d'Oultremont, prins-bisschop van Luik in de jaren 1763-1771, groeide op in het kasteel en bleef er later wonen. Het huidige kasteel is in de plaats gekomen van een ouder kasteel dat beschreven werd door de Saumery en waarvan nog een gravure bestaat van de hand van Remacle Leloup. In de tiende eeuw hoorde de heerlijkheid Warfusée waarschijnlijk toe aan een landgoed dat hoorde bij het bisdom Tongeren. In 1102 was een zekere ridder Ottes heer van Warfusée. Diens zoon Libert volgde hem op en huwde zijn rijke nicht Agnès d' Awirs. Hij werd daardoor tevens heer van Jeneffe, Limont, Lexhy en Loncin. Raes IV de Warfusée had een aandeel in de feodale oorlog die de partijen van Awans et Waroux tegenover elkaar stelde. Een bloedige veldslag had plaats op het platteland bij Dommartin, op 25 augustus 1325. Na de dood van Thiery de Haneffe, in 1382, ging de heerlijkheid achtereenvolgens naar de geslachten d'Enghien, Seraing, de la Marck, de Corswaremme, de Hamal en Renesse. Gedurende een banket in Luik pleegde René de Renesse een aanslag op burgemeester Laruelle van Luik. in 1657 verkocht Alexandre de Renesse het grondgebied van Warfusée inclusief kasteel aan zijn neef Théodore de Bavière de Schagen. In 1707 huwde Marie Isabelle de Bavière de Schagen, gravin van Warfusée, François Paul d'Oultremont. Graaf Jean François Georges d'Oultremont was de volgende eigenaar van Warfusée, nadat diens oudste broer kinderloos gestorven was. Deze Jean François Georges bouwde het kasteel in Lodewijk-XVI-stijl zoals wij dit tegenwoordig nog kennen. In 1716 werd Charles Nicolas Alexandre geboren, de meest roemrijke telg van de familie d'Oultremont: hij werd in de jaren 1763-1771 tot aan diens dood prins-bisschop van Luik. Het kasteel wordt aan de zijde van de oprijlaan geflankeerd door twee zijvleugels. Het torenmatig uitstekende middendeel met toegangspoort draagt een klokketoren met carillion. Het betreft de voorbouw van het eigenlijke kasteel, dat aan parkzijde gelegen is en uit twee zijvleugels bestaat en een centrale vleugel met gelede muurvlakken. In het midden ligt een centraalbouw die veelhoekige eigenschappen heeft, een fronton met familiewapen bezit en bekroond wordt door een elegant torentje. De interieurdecoratie is geïnspireerd door de Franse stijl uit de achttiende eeuw. Alle vertrekken, uitgezonderd een zaal die werd heringericht in de negentiende eeuw, verkeren nog in de oorspronkelijke staat. Een hele kasteelvleugel werd in beslag genomen door de vertrekken van Charles Nicolas d'Oultremont, later de prins-bisschop van Luik, die op Warfusée geboren werd en er bleef wonen. In de ronde zaal (centraalbouw) hangen fraaie portretten van Lodewijk XV en Lodewijk XVI. In een andere zaal beelden wandtapijten van Audenaerde de avonturen van Don Quichotte uit. De bovenpanelen van de deuren van deze zaal werden uitgevoerd door Léonard Defrance. Nog te noemen is de eetzaal, die versierd werd met kopieën van werken van Raphaël die in het Vaticaan hangen, alsook het stucwerk van de kapel, uitgevoerd door Moretti en Duckers. Het kasteel van Warfusée is een zeer fraai voorbeeld van de aanwending van de Lodewijk-XVI-stijl in de architectuur en bij gebruiksvoorwerpen (meubels e.d.). Daardoor krijgen wij een goede indruk van de hoge levensstandaard en rijkdom van de hoge adel in het Land van Luik. Nog steeds wordt het kasteel bewoond door leden van de familie d'Oultremont. In het park rondom het kasteel staan een aantal zeldzame sequoia's (=mammoetbomen) die een hoogte hebben bereikt van ruim 40 meter en een omtrek van ca. zeven meter.
|