KASTEEL EIJSDEN |
Kasteel Eijsden werd gebouwd in 1636 op een locatie waar zich reeds in de middeleeuwen een kasteel, Caestertburg geheten, bevond. Later raakte de locatie in het bezit van de Luikse prins-bisschoppen en nog weer later door toedoen van hertog Jan III van Brabant aan de heren van Valkenburg. Daarna kwam het in handen van Arnold II Huyn van Amstenraedt. Diens kleinzoon, Arnold De Lamargelle was het die in 1636 opdracht gaf tot de bouw van het huidige kasteel. De fameuze familie Van Hoensbroeck had het kasteel tijdelijk in handen waarna de familie De Geloes-Blanche De Lannoy het kasteel na een erfenis betrok. De laatste dochter van de Geloes huwde in 1936 met graaf Pierre de Liedekerke de Pailhe. Deze kreeg van de nazi's de kogel vanwege verzetswerk. Hij bleek onderduikers te hebben gehuisvest in het kasteel. Het kasteel is momenteel het eigendom van graaf Marcel de Liedekerke de Pailhe, een nazaat van de Geloes. Het kasteel bestaat uit een herenhuis met kasteelhoeve. Het herenhuis bestaat uit twee loodrecht op elkaar staande vleugels met in het midden een robuuste, uitspringende toren en op de oosthoek een kleinere, uitspringende toren met een doorgang die leidt naar het binnenplein, dat privé terrein is. Boven deze ingangspoort bevindt zich het alliantiewapen van de families De Lamargelle en von Bocholtz met het jaartal van de voltooiing van het kasteel. Om het kasteel ligt een gracht met voor de ingangspoort een toegangsbrug. Het kasteel is gebouwd in de zg. Maaslandse renaissancestijl met alternatief gebruik van Naamse steen en baksteen. De kroonlijst bestaat uit mergelsteen uit de streek. Een achttiende-eeuwse verbouwing die voornamelijk het interieur betrof vond plaats onder supervisie van de Luikse architect Etienne Fayn. Dit interieur omvat sierlijk stucwerk en betimmeringen in Lodewijk XV-stijl met in de eetzaal geschilderde bovendeurstukken. Latere vernieuwingen in Lodewijk XVI-stijl betroffen de bordestrap op de binnenplaats en wederom het interieur. Dakerkers werden toegevoegd aan het eind van de negentiende eeuw, toen het kasteel werd gerestaureerd en ook de hoektoren een nieuw aanzien kreeg. Ook de kruisvensters aan zuidzijde dateren van die restauratie evenals de entree op de binnenplaats (in neo-renaissancestijl). Het poortgebouw en de bijliggende voorgebouwen werden in 1649 opgetrokken, niet veel later dan het oorspronkelijke kasteel dus. Tijdens een restauratie in 1883 werden de gebouwen deels herbouwd. In 1900 werd het huidige park aangelegd door de Franse tuinarchitect François Duchêne. Delen van het oorspronkelijke, achttiende-eeuwse park zijn nog te vinden aan de noordzijde van het kasteel. |